• inside_pic_01.jpg
  • inside_pic_02.jpg
  • inside_pic_03.jpg
  • inside_pic_04.jpg

 

BATOMOUROΒατομουριά
Ρούβος ο θαμνώδης (Rubus fruticosus)
Οικογένεια: Ροδίδες (Rosaceae)
Κοινά ονόματα: βατσινιά, βάτο, βάτα

Οι βάτοι είναι θαμνοειδή φυτά, με χαρακτηριστικούς καρπούς, που κοινώς ονομάζονται βατόμουρα. Έχουν λεπτά και μακριά στελέχη (κλιματίδες), κυρτά προς τα κάτω ή όρθια και φύλλα ωοειδή, με πριονωτές παρυφές και ωραίο πράσινο χρώμα. Τα άνθη τους έχουν λευκό ή ρόδινο χρώμα και σχηματίζουν φόβες ή βοτρυοειδείς ταξιανθίες. Οι καρποί τους είναι μικρές δρύπες, που βγαίνουν ενωμένες πολλές μαζί, σχηματίζοντας τα γνωστά βατόμουρα. Στην αρχή είναι κόκκινοι, ενώ αργότερα, όταν ωριμάζουν, αποκτούν ένα λαμπερό μαύρο χρώμα. Η βατομουριά σπάνια καλλιεργείται. Συνήθως απαντά αυτοφυής και σε άγρια κατάσταση. Οι καρποί της τρώγονται νωποί ή χρησιμεύουν για την παρασκευή γλυκισμάτων και μαρμελάδων.

Είδη και ποικιλίες
Ρούβος ο θαμνώδης (Rubus fruticosus). Είναι το πιο γνωστό είδος βάτου. Παράγει εδώδιμους καρπούς, που ονομάζονται βατόμουρα, βατσινόμουρα ή βάτσινα. Έχει λεπτά, αγκαθωτά κλαδιά και απαντά αυτοφυόμενο στη χώρα μας. Καλλιεργείται για τους καρπούς του, ιδιαίτερα στην Αγγλία και τις Η.Π.Α., απ' όπου εισήχθησαν οι ποικιλίες "Bedford Giant Blackberry", εύρωστο και πολύ παραγωγικό φυτό, "Inermis", που δεν έχει αγκάθια και παράγει μαύρους, μεγάλους καρπούς, "John Innes", όψιμη ποικιλία, "Merton Thornless", πρώιμη και παραγωγική, με εύγευστους, αρωματικούς καρπούς, και τέλος "Thorn free", που παράγει πολύ μεγάλους καρπούς με υπόξινη γεύση.

Ρούβος ο λογανόραγος (Rubus loganobaecus). Είναι υβρίδιο που έχει, πιθανώς, προκύψει από διασταύρωση των ειδών Ρούβος της άρκτου, κληματόφυλλος (Rubus ursinus vitifolius) και Ρύβος ο ιδαίος (Rubus idaeus), κοινώς Σμεουριά.
Παράγει ωοειδείς, επιμήκεις καρπούς με κόκκινο χρώμα, που μοιάζουν με τα σμέουρα και έχουν υπόξινη γεύση. Είναι ημιανθεκτικό φυτό, που καλλιεργείται σπάνια στις παραμεσόγειες χώρες.

Τεχνική της καλλιέργειας
Οι βάτοι καλλιεργούνται σε βαθιά, δροσερά και καλά αποστραγγιζόμενα εδάφη, σε προσήλια ή ημισκιαζόμενα μέρη και σε απόσταση 3-5 μ. το ένα φυτό από το άλλο. Καλό είναι να υποστηρίζονται με πασσάλους ή πλέγματα. Το φθινόπωρο, μετά τη συλλογή των καρπών, πρέπει να κλαδεύονται τα αδύνατα κλαδιά, καθώς κι αυτά που καρποφόρησαν, ώστε να ευνοηθεί η ανάπτυξη των πιο εύρωστων κλαδιών.

Πολλαπλασιασμός
Η πιο διαδομένη μέθοδος πολλαπλασιασμού του βάτου είναι με καταβολάδες. Προς το τέλος του καλοκαιριού θάβονται στο χώμα οι κορυφές των κλαδιών, και αφού ριζώσουν – ριζώνουν πολύ γρήγορα – κόβονται από το μητρικό φυτό την άνοιξη του επόμενου χρόνου. Μετά από ένα χρόνο το νέο φυτό θα καρποφορήσει.