• inside_pic_01.jpg
  • inside_pic_02.jpg
  • inside_pic_03.jpg
  • inside_pic_04.jpg

 

DENTROLIVANOΔεντρολίβανο
Ροσμαρίνος ο φαρμακευτικός (Rosmarinus officinalis)
Οικογένεια: Χειλανθή ή Λαμπιάτα (Labiatae)
Κοινά ονόματα: Διοσμαρίνο

Τυπικό φυτό της παραμεσόγειας χλωρίδας. Πρόκειται για αειθαλή θάμνο που απαντά αυτοφυής σε όλα τα προσήλια μέρη και ιδιαίτερα στις παραθαλάσσιες περιοχές που έχουν άγονο, αμμώδες ή πετρώδες έδαφος. Επίσης καλλιεργείται σχετικά εύκολα και σε πλούσια εδάφη, με τη διαφορά ότι τα φυτά που βρίκοσνται σε άγρια κατάσταση έχουν πιο έντονο άρωμα.
Το χειλανθές αυτό χρησιμοοιείται στη μαγειρική (οι τρυφεροί βλαστοί με τα αρωματικά φυλάρια) στη φαρμοκοποιία αλλά και στην αρωματοποιία και τη βιομηχανία καλλυντικών, όπου το έλαιο που εξάγεται από το δεντρολίβανο έχει μεγάλη ζήτηση.

Το δεντρολίβανο είναι ένας συμπαγής θάμνος με πολυπληθείς όρθιες διακλαδώσεις, ξυλοποιημένες στη βάση τους, που φτάνουν σε ύψος 1.5 μ. Έχει ευθύγραμμα και στενόμακρα άμισχα φύλλα μήκους 2-3 εκατ. και πλάτους 2 χλστ., σκουροπράσινα στην επάνω επιφάνεια και υπόλευκα – ασημόχρωμα στην κάτω. Παρουσιάζει μικρά χειλανθή λουλούδια, σε βιολετί – γαλάζιο χρώμα, ενωμένα σε μικρές μασχαλιαίες ταξιανθίες. Η ανθοφορία του είναι πολύ παρατεταμένη. Μπορεί να διαρκέσει ολόκληρη την άνοιξη και το καλοκαίρι, μέχρι την εποχή που σταματά η ανάπτυξη των βλαστών.
Υπάρχουν μερικές ποικιλίες δεντρολίβανου που τα φύλλα τους έχουν λευκές ή κίτρινες παρυφές και λιγότερο έντονο άρωμα από το τυπικό είδος. Τα δεντρολίβανα αυτά καλλιεργούνται κυρίως για διακοσμητικούς σκοπούς σε μπορντούρες και παρτέρια ή σαν μεμονωμένοι θάμνοι. Απ'αυτές τις ποικιλίες αναφέρουμε τη «Λευκή» ("Albus") με λευκά άνθη, τη «Χρυσόφυλλη» ("Foliis aureis"), με φύλλα που έχουν κίτρινες παρυφές, την «Έρπουσα» ("Prostratus") η οποία είναι χαμηλός θάμνος με ημιέρπουσες διακλαδώσεις και, τέλος, την «Πυραμιδοειδή» ("Pyramidalis") που μοιάζει σαν πυραμίδα.

Τεχνική της καλλιέργειας
Είναι φυτό προσαρμοσμένο στο μεσογειακό κλίμα, αλλά αντέχει και σε θερμοκρασίες κάτω από το 0ο C. Τα δυνατά κρύα και οι παρατεταμένοι παγετοί όμως, μπορούν να βλάψουν ανεπανόρθωτα τα υπέργειο τμήμα του φυτού, που στην περίπτωση αυτή μπορεί να ξαναβλαστήσει από το ξυλώδες τμήμα της βάσης του, που δεν έχει νεκρωθεί ακόμα. Η ανθεκτικότητα και ικανότητα προσαρμογής επιτρέπει την καλλιέργειά του και σε κλίματα διαφορετικά από τον τόπο καταγωγής του – όπως σε περιοχές του εσωτερικού ή ηπειρωτικά κλίματα. Στην περίπτωση αυτή, όμως, θα πρέπει να φυτεύεται σε μέρη με καλή έκθεση και να προστατεύεται με ψάθα ή άλλα μέσα, στη διάρκεια του χειμώνα. Το δεντρολίβανο προτιμά τα ασβεστώδη, ξερά, ψυχρά και καλά αποστραγγιζόμενα εδάφη, αν και προσαρμόζεται και σε πολύ διαφορετικά χώματα. Αντέχει στην ξηρασία και ευδοκιμεί καλύτερα σε μέρη πολύ προσήλια.

Πολλαπλασιασμός
Ο πολλαπλασιασμός μπορεί να γίνει με σπόρο, που σπέρνεται τον Αύγουστο σε καλά εκτεθειμένα σπορεία ή κάτω από τζάμι. Τα νεαρά φυτά μεταφυτεύονται την επόμενη άνοιξη. Τα φυτά που προέρχονται από σπόρο κατά κανόνα εμφανίζουν περιορισμένη ανάπτυξη, σε σχέση μ' εκείνα που προέρχονται από σπόρο.
Τα μοσχεύματα μπορούν να είναι ημιξυλοποιημένα (τα κόβετε και τα βάζετε να ριζώσουν σε μικρό τελάρο κάτω από τζάμι, τον Αύγουστο) ή ξυλοποιημένα (τα κόβετε τον Μάρτιο ή Σεπτέμβριο). Και στις δύο περιπτώσεις το φύτεμα στην οριστική θέση γίνεται μετά από 6 μήνες.