• inside_pic_01.jpg
  • inside_pic_02.jpg
  • inside_pic_03.jpg
  • inside_pic_04.jpg

KARYDIAΚαρύα (Carya)
Οικογένεια: Γιουγλανδίδες (Juglandaceae)
Κοινά ονόματα: πεκάν, αμερικανική καρυδιά

Γένος που περιλαμβάνει 20 περίπου είδη, τα οποία κατάγονται απο τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου είναι γνωστά με το όνομα "hickory". Είναι επιβλητικά, φυλλοβόλα δέντρα, που χαρακτηρίζονται από σύνθετα φύλλα και από καρπούς μ' ένα περίβλημα που ανοίγει σε τέσσερα μέρη. Τα καρύδια μερικών ειδών είναι εδώδιμα και περιζήτητα στην αμερικανική αγορά (είναι τα λεγόμενα Πεκάν). Τα διάφορα είδη καρύας είναι από τα πιο όμορφα δέντρα για δεντροστοιχίες. Επίσης μπορούν θαυμάσια να καλλιεργηθούν και σαν μεμονωμένα δέντρα. Η ανάπτυξή τους παρουσιάζει το φθινόπωρο ένα φύλλωμα με ζεστούς και φωτεινούς τόνους, που ζωντανεύουν τον φθινοπωρινό κήπο.

Είδη και ποικιλίες
Καρύα η πικρή (Carya amara). Ένα από τα πιο διαδομένα είδη, γνωστό στις Ηνωμένες Πολιτείες σαν «Πικρή ασπροκαρυδιά» ("Bitternut Hickory"). Αναπτύσσεται καλά σε οποιοδήποτε έδαφος, ακόμα και σε υγρές τοποθεσίες. Έχει ύψος 30 περίπου μ., φολιδωτή φλούδα και φύλλα αποτελούμενα από 5-9 ωοειδή ή λογχοειδή, πριονωτά μαλλάρια, τα οποία είναι χνουδωτά στην κάτω επιφάνεια. Παράγει υποσφαιρικά, κάπως πεπλατυσμένα και σχεδόν λεία καρύδια, με λεπτό κέλυφος∙ ο σπόρος που περιλείουν έχει πικρή γεύση.

Καρύα του Ιλλινόις (Carya Illinoensis). Το είδος αυτό είναι γνωστό και σαν «Πεκάν». Φτάνει σε ύψος 40-50 μ. Παρουσιάζει φλούδα με λεπτές ρωγμές, ωοειδή – λογχοειδή φυλλάρια και ωοειδή – μακρουλά εδώδιμα καρύδια, με λείο κέλυφος.

Καρύα η ωοειδής (Carya ovata). Το είδος αυτό αναγνωρίζεται εύκολα από τη γκρίζα φλούδα του, που αποσπάται σε μακριές κατά μήκος λωρίδες, οι οποίες κάμπτονται προς τα έξω, παραμένοντας προσκολλημένες στην επάνω άκρη. Έχει παχιά φύλλα, που αποτελούνται από πέντε ωοειδή, αιχμηρά φυλλάρια.
Πρόκειται για δέντρο αρκετά σκιόφιλο, με αργή ανάπτυξη, μάλλον μακρόβιο (ως 300 χρόνια). Μπορεί να φτάσει σε ύψος 30 μ.

Καρύα η χνουδωτή (Carya tomentosa). Χαρακτηρίζεται από λιγότερο ή περισσότερο χνουδωτά κλαδιά. Έχει φύλλα όμοια με του φράξου, αλλά γυαλιστερά στην επάνω επιφάνεια, φλούδα φολιδωτή και καρύδια με γλυκιά ψίχα.

Τεχνική της καλλιέργειας
Τα δέντρα αυτά, για να μπορέσουν ν' αναπτυχθούν καλά, χρειάζονται δροσερό, βαθύ και σχετικά πλούσιο έδαφος. Στις περιοχές με ήπιο κλίμα η ανάπτυξή τους είναι πιο γρήγορη. Το φύτεμά τους γίνεται το φθινόπωρο ή στα τέλη του χειμώνα, πριν από την αφύπνιση της βλάστησης.

Πολλαπλασιασμός
Η πιο απλή μέθοδος πολλαπλασιασμού είναι η σπορά: δυστυχώς, όμως, τα φυτά αυτά δεν αντέχουν στη μεταφύτευση, γι' αυτό και πρέπει να σπέρνονται στην οριστική τους θέση. Αν αυτό δεν είναι δυνατό, θα πρέπει να φυτευτεί ένα καρύδι σ' ένα δοχείο γεμάτο με καλό κηπόχωμα και, στη συνέχεια, να μεταφυτευτεί το νεαρό φυτό μ' όλο του το χώμα και με προσοχή, για να μην καταστραφούν οι ρίζες. Οι φροντίδες μετά το φύτεμα περιορίζονται σε ποτίσματα, τα οποία είναι απαραίτητα για την ανάπτυξή τους.

Κλάδεμα
Τα φυτά αυτά δεν χρειάζονται δραστικές επεμβάσεις κατά την ανάπτυξή τους: όταν το δέντρο είναι ακόμα σε νεαρή ηλικία μπορούν να κοπούν τα πιο χαμηλά κλαδιά, για να σχηματιστεί ένας αρκετά υψηλός κορμός. Στη συνέχεια θα πρέπει ν' αφαιρούνται τα ξερά η κακοσχηματισμένα κλαδιά.