• inside_pic_01.jpg
  • inside_pic_02.jpg
  • inside_pic_03.jpg
  • inside_pic_04.jpg

 

FASKOMHLOΣάλβια η φαρμακευτική (Salvia officinalis)
Οικογένεια: Χειλανθή ή Λαμπιάτα (Labiatae)
Η Σάλβια η φαρμακευτική είναι φρυγανώδες πολυετές είδος, που κατάγεται από τη νότια Ευρώπη και απαντά αυτοφυές στις παραθαλάσσιες περιοχές της χώρας μας. Είναι ένα αρωματικό φυτό που καλλιεργείται συχνότατα στους κήπους, ακόμα και σε περιοχές με δυσμενές κλίμα, αλλά στην περίπτωση αυτή πρέπει να προστατεύεται από το κρύο. Τα αποξηραμένα φύλλα του χάνουν, σχετικά εύκολα, τη γεύση και το άρωμα που έχουν όταν είναι νωπά, γι' αυτό και δεν πρέπει να διατηρούνται για μεγάλο διάστημα. Το φυτό έχει και φαρμακευτικές ιδιότητες. Από τα φύλλα και τις ανθισμένες κορυφές του εξάγεται ένα αιθέριο έλαιο.
Η Σάλβια η φαρμακευτική είναι ένας διακλαδισμένος θάμνος, ύψους 1 περίπου μ., με έμμισχα, ωοειδή και λογχοειδή, ανοιχτοπράσινα φύλλα, τραχιά στην επάνω επιφάνεια και χνουδωτά στην κάτω.
Τα λουλούδια έχουν μοβ χρώμα και ανοίγουν τον Ιούνιο, ενωμένα σε επάκριους στάχεις.
Τεχνική της καλλιέργειας
Η σάλβια είναι κατάλληλη για ήπια κλίματα. Γι' αυτό, στις περιοχές με δριμείς χειμώνες, πρέπει, για να ζήσει, να φυτευτεί σε εξαιρετικά προφυλαγμένο μέρος, με πολύ καλή έκθεση, αλλά και να προστατεύεται αποτελεσματικά (με άχυρο ή πλαστικό) ολόκληρο το φυτό κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Τα φυτά, πάντως, που έχουν αναπτυχθεί σε ξερά και ηλιόλουστα μέρη έχουν πιο αρωματικά φύλλα. Προσαρμόζεται σε οποιοδήποτε τύπο εδάφους αλλά ευδοκιμεί περισσότερο σε γόνιμα, διαπερατά ή καλά αποστραγγιζόμενα εδάφη, που δεν αφήνουν το νερό να λιμνάζει.
Εκτός από τα κανονικά σκαλίσματα για την καταπολέμηση των ζιζάνιων πρέπει να υποβοηθήσετε τα φυτά από τον πρώτο χρόνο, ώστε να σχηματίζουν ένα πυκνό θύσανο με γερές ρίζες, γεγονός που επιτυγχάνεται τόσο με συχνό παράχωμα και πλάγιασμα των πλευρικών βλαστών του θυσάνου, ώστε ν' αναπτύξουν και αυτοί ρίζες, όσο και με τον περιορισμό της πρώτης συλλογής φύλλων, για να μην εξασθενίσει πολύ η βλαστητική δύναμη του φυτού.
Η συλλογή των φύλλων μπορεί να γίνεται οποτεδήποτε, αλλά το άρωμά τους είναι πιο έντονο όταν συλλέγονται πριν από την ανθοφορία.

Πολλαπλασιασμός
Ο πολλαπλασιασμός γίνεται με μοσχεύματα τρυφερού ξύλου, που τοποθετούνται για ριζοβόληση στις αρχές του καλοκαιριού και μεταφυτεύονται στην οριστική τους θέση την επόμενη άνοιξη, σε γραμμές και σε αποστάσεις 50-60 εκατ. προς κάθε κατεύθυνση.