• inside_pic_01.jpg
  • inside_pic_02.jpg
  • inside_pic_03.jpg
  • inside_pic_04.jpg

 

MELISSAΜέλισσα (Melissa)
Μέλισσα η φαρμακευτική (Melissa officinalis)
Οικογένεια: Χειλανθή
Κοινά όνόματα: μελισσάκι, μελισσοβότανο, μελισσόχορτο, κιτροβάλσαμο
Η μέλισσα είναι ένα αρωματικό φυτό, που κατάγεται από τη μεσογειακή Ευρώπη, τη δυτική Ασία και τη βόρεια Αφρική. Απαντά αυτοφυής και στη χώρα μας.
Πολυετές, ποώδες φυτό ύψους 1 περίπου μ., με όρθιο και διακλαδισμένο στέλεχος. Τα φύλλα του, πράσινα και γυαλιστερά, μοιάζουν με του δυόσμου. Τα λουλούδια, μικρά και άσπρα, εμφανίζονται ενωμένα σε δέσμες, ανά 3-5, στις μασχάλες των φύλλων που βρίσκονται στην κορυφή των στελεχών. Ανοίγουν από τον Ιούνιο ως τον Σεπτέμβριο. Η μέλισσα ονομάζεται και κιτροβάλσαμο, από το χαρακτηριστικό άρωμα λεμονιού που αναδίδουν τα φύλλα της αν τριφτούν ανάμεσα στα δάχτυλα, ιδιαίτερα πριν από την ανθοφορία (αργότερα το άρωμα εξασθενεί και γίνεται κάπως πικρό). Τα φύλλα χρησιμοποιούνται (νωπά, ξερά ή κατεψυγμένα) σε σαλάτες, γλυκά και αναψυκτικά.
Εξάλλου, η μέλισσα χρησιμοποιείται και σαν φαρμακευτικό φυτό: με τα ξερά φύλλα και τις ανθισμένες κορυφές της παρασκευάζονται αφεψήματα με ηρεμιστικές και αντισπασμωδικές ιδιότητες. Επίσης ολόκληρο το φυτό περιέχει ένα αιθέριο έλαιο με ηρεμιστικές ιδιότητες.
Μερικές ποικιλίες μέλισσας με ζωηρόχρωμα φύλλα, όπως Μέλισσα η φαρμακευτική, ποικιλία «Χρυσή» (Melissa officinalis, "Aurea") που έχει χρυσοκίτρινα φύλλα, χρησιμοποιούνται σαν διακοσμητικά φυτά, για να σχηματίζουν θυσάνους και μπορντούρες.
Τεχνική της καλλιέργειας
Η μέλισσα χρειάζεται ηλιόλουστες ή μερικώς σκιαζόμενες θέσεις. Πρέπει να προστατεύεται από τους χειμωνιάτικους παγετούς με άχυρα, ξερά φύλλα, κλπ. Μπορεί ν' αναπτυχθεί σε διάφορα εδάφη, αλλά προτιμά τα εύφορα, βαθιά, καλά δουλεμένα και, κυρίως, καλά αποστραγγιζόμενα χώματα, γιατί υποφέρει από τα λιμνάζοντα νερά.
Η συλλογή των ανθισμένων κορυφών ή τμήματος των στελεχών ευνοεί την ανάπτυξη νέων βλαστών και το δυνάμωμα του φυτού. Στην περίπτωση αυτή, όμως, θα πρέπει ν' ανανεώνεται η καλλιέργεια κάθε 3-4 χρόνια.
Πολλαπλασιασμός
Μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους: με διαίρεση των θυσάνων της βάσης, με σπόρο ή με μοσχεύματα.
Ο πιο απλός τρόπος πολλαπλασιασμού είναι η διαίρεση των θυσάνων, που γίνεται την άνοιξη. Τα φυτά που δημιουργούνται, όμως, δεν είναι τόσο όμορφα και εύρωστα όσο αυτά που προέρχονται από σπόρο.
Η σπορά γίνεται κατά τον Αύγουστο – Σεπτέμβριο ή τον Μάρτιο – Απρίλιο, σε σπορείο, και η μεταφύτευση την άνοιξη ή το επόμενο φθινόπωρο, αντίστοιχα.
Καλά αποτελέσματα δίνουν και τα μοσχεύματα, που πρέπει να φέρουν 3-4 «μάτια».