• inside_pic_01.jpg
  • inside_pic_02.jpg
  • inside_pic_03.jpg
  • inside_pic_04.jpg

 

matzouranaΜαντζουράνα
Ορίγανον η μαντζουράνα (Origanum majorana)
Οικογένεια: Χειλανθή ή Λαμπάτα (Labiatae)
Η μαντζουράνα είναι θαμνώδες πολυετές φυτό, που κατάγεται από τις εύκρατες περιοχές της Ασίας. Απαντά αυτοφυές ή καλλιεργούμενο σ' όλες τις μεσογειακές χώρες. Όπως και η ρίγανη (Ορίγανον το κοινόν – Origanum vulgare), με την οποία είναι συγγενής, η μαντζουράνα χρησιμοποιείται και στη μαγειρική σαν αρωματικό φυτό. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιούνται για το σκοπό αυτό τα φύλλα και τα τρυφερά βλαστάρια της, νωπά ή αποξηραμένα (στη δεύτερη περίπτωση είναι καλύτερα να συλλέγονται πριν από την ανθοφορία). Επίσης, περιέχει ουσίες με χωνευτικές και σπασμολυτικές ιδιότητες.
Η μαντζουράνα είναι ένας θάμνος ύψους 20-40 εκατ., με ξυλοποιημένη τη βάση του. Έχει μικρά, εξαιρετικά βραχύμισχα, ελλειπτικά φύλλα, που είναι πιο πυκνά στα ακραία ποώδη τμήματα των στελεχών. Τα λουλούδια της είναι μικρά και το χρώμα τους ποικίλλει από το λευκό στο ροζ και το πορφυρό. Ανοίγουν από τον Ιούνιο μέχρι το Σεπτέμβριο, ενωμένα σε στάχεις μήκους 5-6 εκατ. στις μασχάλες των μικρών βρακτείων που σχηματίζονται στο άκρο των κλαδιών.
Τεχνική της καλλιέργειας
Η μαντζουράνα είναι φυτό πολυετές, αλλά επειδή υπόκειται σε επανειλημμένα και τακτικά κλαδέματα για τη συλλογή των φύλλων και των βλαστών της, συνήθως δεν ζει πάνω από 4-5 χρόνια.
Για τη δημιουργία εύρωστων και μακρόβιων φυτών πρέπει να υποβοηθηθεί ο σχηματισμός ενός χαμηλού και πλατιού θυσάνου με εύρωστη ρίζα. Αυτό επιτυγχάνεται με την αποφυγή αποκοπής των χαμηλότερων κλαδιών, ιδιαίτερα τον πρώτο χρόνο της καλλιέργειας και με το παράχωμα της βάσης του φυτού. Επίσης πρέπει να επιδιωχθεί η διεύρυνση των στελεχών προς τα πλάγια, με την τοποθέτηση μιας μπάλας χώματος στο κέντρο του θυσάνου.
Η μαντζουράνα φυτεύεται σε μέρη εξαιρετικά προσήλια, ενώ στις περιοχές με δρυμείς χειμώνες πρέπει να προστατεύεται μ' ένα στρώμα από άχυρα. Δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις ως προς τη σύσταση του εδάφους, αρκεί να είναι καλά σκαμμένο και επίσης ν' αποστραγγίζεται καλά, επειδή οι μαντζουράνες δεν αντέχουν στα λιμνάζοντα νερά.
Πολλαπλασιασμός
Ο πολλαπλασιαμός γίνεται με σπόρο ή με διαίρεση των θυσάνων της βάσης. Η δεύτερη μέθοδος, όμως, δίνει βραχύβια και λιγότερο εύρωστα φυτά. Η σπορά γίνεται σε σπορείο στο ύπαιθρο, κατά τον Ιούνιο και το φύτεμα στην οριστική θέση το φθινόπωρο (στις περιοχές με ήπιο χειμώνα) ή τον Φεβρουάριο σε θερμοστρωμνή και κάτω από τζάμι. Επίσης το φύτεμα πραγματοποιείται την άνοιξη (στις περιοχές με δρυμείς χειμώνες).