• inside_pic_01.jpg
  • inside_pic_02.jpg
  • inside_pic_03.jpg
  • inside_pic_04.jpg

 

ippofaesΙπποφαές το ραμνοειδές (Hippophae rhamnoides)
Οικογένεια: Ελαιαγνίδες (Elaeagnaceae)
Από τα τρία είδη που αποτελούν το γένος Ιπποφαές (Ippophae) και κατάγονται από την Ευρώπη, τις εύκρατες ασιατικές περιοχές και το Μεξικό, μόνο ένα είδος, το οποίο απαντά αυτοφυές στη γειτονική μας Ιταλία, καλλιεργείται μερικές φορές, σαν διακοσμητικό. Πρόκειται για το Ιπποφαές το ραμνοειδές (Hippophae rhamnoides), το οποίο είναι φυλλοβόλος θάμνος με ύψος από 1ως 3 μ., πολλές διακλαδώσεις και αγκαθωτά, άκαμπτα κλαδιά, που καλύπτονται, όπως και τα φύλλα, από λεπιοειδείς τρίχες.
Έχει γραμμοειδή, σχεδόν άμισχα, εναλλασσόμενα φύλλα, τα οποία είναι πράσινα - κοκκινωπά στην επάνω επιφάνεια και αργυρόχρωμα στην κάτω.
Κατά τον Απρίλιο – Μάιο παρουσιάζει, πριν από τα φύλλα, πολύ μικρά, μόνοικα, κιτρινωπά λουλούδια, που φέρονται από διαφορετικά φυτά: τα «αρσενικά» λουλούδια έχουν πολλή γύρη και συνήθως αρκεί ένα «αρσενικό» φυτό για να γονιμοποιήσει 6-7 «θηλυκά».
Ο καρπός είναι σαρκώδης, κίτρινη ή πορτοκαλόχρωμη ράγα, σε μέγεθος μπιζελιού και περιέχει έναν όξινο χυμό, πολύ πλούσιο σε βιταμίνη C.
Στους καρπούς αυτούς, που παράγονται με αφθονία και διατηρούνται για μεγάλο διάστημα, οφείλεται η διακοσμητική αξία του θάμνου.
Το φυτό αυτό, όμως, χρησιμοποιείται όχι μόνο για την διακοσμητική του αξία αλλά και γιατί είναι πολύ ανθεκτικό σε παραθαλάσσια εδάφη, όπου άλλα είδη δεν θα μπορούσαν να επιζήσουν.
Τεχνική της καλλιέργειας
Το ιπποφαές αναπτύσσεται σε όλα τα εδάφη αλλά προτιμά τα αμμώδη ή πετρώδη. Είναι κατάλληλο για εύκρατα – ψυχρά κλίματα και προτιμά τις προσήλειες η ελάχιστα σκιερές θέσεις. Φυτεύεται από τον Οκτώβριο ως τον Φεβρουάριο.
Το φυτό αυτό φιλοξενεί στις ρίζες του άφθονα αζωτοπαραγωγά βακτηρίδια, γι' αυτό χρησιμοποιείται για να πλουτίζει με άζωτο τα φτωχά εδάφη.

Πολλαπλασιασμός
Μπορεί να γίνει με σπόρο ή με χωρισμό (το καλοκαίρι) των βλαστών που βγαίνουν από τη βάση του φυτού.
Η σπορά είναι απλή: γίνεται τον Οκτώβριο σε αμμώδες έδαφος, κάτω από τζάμι, για την ανοιξιάτικη μεταφύτευση, ενώ το φύτεμα στην οριστική θέση πραγματοποιείται το επόμενο φθινόπωρο.
Μοναδικό μειονέκτημα είναι ότι με σπόρο πετυχαίνονται κυρίως «αρσενικά» φυτά και όχι «θηλυκά», που είναι και τα πιο διακοσμητικά.
Τα τυχόν κλαδέματα, κυρίως για τους φράχτες, γίνονται τον Αύγουστο.