• inside_pic_01.jpg
  • inside_pic_02.jpg
  • inside_pic_03.jpg
  • inside_pic_04.jpg

 

LAURO DAFNIΛάουρος ή Λαύρος (Laurus)
Οικογένεια: Λαουρίδες (Lauraceae)
Κοινά ονόματα: δάφνη, βαγιά, φυλλάδα, βάγια
Το γένος περιλαμβάνει 2 μόνο είδη αειθαλών, ανθεκτικών δενδρυλλίων. Ο Λάουρος ο ευγενής (Laurus nobilis) αναπτύσσεται αυτοφυής στις μεσογειακές περιοχές. Μπορεί να καλλιεργηθεί στο ύπαιθρο ή σε βαρέλια και να χρησιμοποιηθεί για φράχτες. Τα φύλλα της δάφνης χρησιμοποιούνται στην κουζίνα για ν' αρωματίζουν διάφορα φαγητά (στιφάδο, φακές, κλπ.).
Πρόκειται για έναν θάμνο που αναπτύσσεται πολύ, το ύψος του μπορεί να φτάσει τα 3-6 μ. Τα φύλλα του, σε σκούρο πράσινο χρώμα, είναι γυαλιστερά, λογχοειδή, σκληρά και αρωματικά. Είναι φυτό δίοικο: τα μικρά κιτρινοπράσινα λουλούδια του είναι ενωμένα σε ταξιανθίες που ανοίγουν τον Απρίλιο και φέρονται απόξεχωριστά «θηλυκά» και «αρσενικά» φυτά. Οι καρποί σχηματίζονται στα «θηλυκά» φυτά: είναι μαύρες ράγες που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ποτών (λικέρ).
Τεχνική της καλλιέργειας
Ο λάουρος, κοινώς δάφνη, φυτεύεται τον Μάρτιο – Απρίλιο στο ύπαιθρο ή σε βαρέλια. Αναπτύσσεται καλά σε όλα τα εδάφη, σε ηλιόλουστες και προφυλαγμένες θέσεις.
Πολλαπλασιασμός
Μπορεί να πολλαπλασιαστεί με μόσχευμα ή με καταβολάδες. Τα μοσχεύματα παίρνονται τον Αύγουστο – Σεπτέμβριο. Χρησιμοποιούνται πλευρικοί βλαστοί μήκους 10 εκατ. μ' ένα τμήμα του παλιότερου κλαδιού. Φυτεύονται σε ψυχρό κασόνι, σ' ένα μείγμα τύρφης και άμμου σε ίσα μέρη. Την επόμενη άνοιξη, τα μοσχεύματα που έχουν ριζοβολήσει, μεταφυτεύονται σε γλάστρες. Ύστερα από μερικές μεταφυτεύσεις, τον Οκτώβριο, τα μικρά φυτά μεταφυτεύονται στο φυτώριο, όπου καλλιεργούνται για 1-2 χρόνια ως τη στιγμή του οριστικού φυτέματος, που γίνεται τον Μάρτιο – Απρίλιο.
Ο πολλαπλασιασμός με καταβολάδες γίνεται τον Αύγουστο. Στην περίπτωση αυτή λυγίζονται και παραχώνονται στο χώμα τα πιο χαμηλά κλαδιά του φυτού. Ύστερα από έναν περίπου χρόνο, όταν τα κλαδιά αυτά έχουν βγάλει πια ρίζες, αποχωρίζονται από το μητρικό φυτό και φυτεύονται στην οριστική τους θέση.

Κλάδεμα
Δεν είναι απαραίτητο το κλάδεμα των δέντρων που καλλιεργούνται στο ύπαιθρο, ενώ είναι αναγκαίο γι' αυτά που καλλιεργούνται σε γλάστρες. Τα τελευταία χρειάζονται δύο κλαδέματα το καλοκαίρι, για να περιοριστεί η ανάπτυξή τους.
Αν θέλει κανείς να βοηθήσει την ανάπτυξη σε ύψος, αφήνει το κεντρικό κλαδί του δενδρυλλίου να φτάσει στο επιθυμητό ύψος και κόβει τα πλευρά κλαδιά στον 2ο ή 3ο κόμπο. Όταν το κεντρικό κλαδί ξεπεράσει κατά 15 εκατ. το επιθυμητό ύψος τότε γίνεται κορφολόγημα. Τα πλευρικά κλαδιά κόβονται όταν σχηματίσουν 4-5 φύλλα. Η διαδικασία αυτή συνεχίζεται ώσπου να σχηματιστεί η «κόμη»
Ζωικοί εχθροί και ασθένειες
Τα κοκκιοειδή (ψώρες) σχηματίζουν κολλώδεις και μαύρες από την καπνιά αποικίες, στον κορμό και στην κάτω επιφάνεια των φύλλων. Καταπολεμούνται με χειμερινούς ψεκασμούς, που έχουν σαν βάση το χειμερινό πολτό.