• inside_pic_01.jpg
  • inside_pic_02.jpg
  • inside_pic_03.jpg
  • inside_pic_04.jpg

 

MANTARINIΜανταρινιά
Κίτρον το ευγενές (Citrus nobilis)
Οικογένεια: Ρουτίδες (Rutaceae)

Η μανταρινιά είναι ένα μικρό οπωροφόρο δέντρο που ανήκει στην ομάδα των εσπεριδοειδών. Κατάγεται από την Κίνα και δεν ξεπερνά το ύψος των 5 μ. Ήρθε στην Ευρώπη στις αρχές του 19ου αι. και καλλιεργείται στις νότιες περιοχές της χώρας μας, μιας και, όπως όλα τα εσπεριδοειδή, αναπτύσσεται καλά σε περιοχές με ζεστό κλίμα, χωρίς απότομες πτώσεις της θερμοκρασίας. Ωστόσο, είναι πιο ανθεκτική στο κρύο από τα άλλα εσπεριδοειδή, γεγονός που επιτρέπει την καλλιέργειά της στο ύπαιθρο, σε περιοχές με ήπιο κλίμα.

Τα κλαδιά είναι πολύ διακλαδισμένα, και τα φύλλα βαθυπράσινα, ωοειδή, στενά και μυτερά. Τα άνθη λευκά, μικρά και αρωματικά, εμφανίζονται ενωμένα σε βότρεις. Οι καρποί, όμοιοι με πορτοκάλια, αλλά πιο μικροί και πεπιεσμένοι στους δύο πόλους, περιβάλλονται από αρωματικό φλοιό, που αποσπάται εύκολα, ενώ το χρώμα τους κυμαίνεται από το κίτρινο ως το πορτοκαλοκόκκινο. Η σάρκα χωρίζεται σε 8-15 φέτες. Τα μανταρίνια ωριμάζουν κατά τον Νοέμβριο - Δεκέμβριο.

Στις περιοχές με δριμύ κλίμα οι μανταρινιές, όπως και τα άλλα εσπεριδοειδή, μπορούν να καλλιεργηθούν σε γλάστρες, που το χειμώνα διατηρούνται σε προστατευμένο περιβάλλον. Παράγουν καρπούς ακόμα και στη γλάστρα, αλλά η αξία τους είναι κυρίως διακοσμητική.

Είδη και ποικιλίες
Η κυριότερη ελληνική ποικιλία είναι της Χίου, που δίνει μεγάλα σφαιρικά μανταρίνια, με εξαιρετική αρωματική και εύγευστη σάρκα. Ωριμάζουν από το Νοέμβριο έως τον Ιανουάριο. Επίσης, πολύ καλά είναι και τα μανταρίνια της Καλύμνου. Από τις ξένες ποικιλίες αναφέρουμε: την "Όψιμη Αβάνα του Τσιάκουλλι", που ωριμάζει τον Ιανουάριο - Μάρτιο, και την "Κοινή του Παλέρμο", συνώνυμη του "Πατερνό". Επίσης, αναφέρουμε την "Κλιμεντίνη" και τη "Σατσούμα", που άρχισαν να καλλιεργούνται ευρύτατα μεταπολεμικώς στη χώρα μας.

Τεχνική της καλλιέργειας
Η μανταρινιά φυτεύεται στα τέλη του χειμώνα, σε βαθιά εδάφη με καλή αποστράγγιση και πλούσια σε οργανική ουσία. Το έδαφος πρέπει να λιπαίνεται με κοπριά και με ανόργανα λιπάσματα, που περιέχουν άζωτο, φώσφορο και κάλιο. Χρειάζεται πότισμα με άφθονο νερό κατά την περίοδο της άνοιξης και του καλοκαιριού (κάθε 10-20 ημέρες ανάλογα με τις συνθήκες του περιβάλλοντος).

Πολλαπλασιασμός
Η μανταρινιά πολλαπλασιάζεται μ' εμβολιασμό με "κοιμώμενο" οφθαλμό. Σαν υποκείμενο χρησιμοποιείται συνήθως, η νεραντζιά, αλλά μπορεί να εμβολιαστεί και σε σπορόφυτα μανταρινιάς.

Κλάδεμα
Η μανταρινιά διαμορφώνεται σε σφαιρικό ή χαμηλό κυπελλοειδές σχήμα. Το κλάδεμα δεν πρέπει να είναι πολύ "αυστηρό'', επειδή δεν αντέχει πολύ στο κλάδεμα. Κατά το κλάδεμα παραγωγής γίνεται αραίωμα της κόμης για να περνά το φως και ο αέρας στα πιο εσωτερικά τμήματα του δέντρου. Οι καρποί σχηματίζονται στα κλαδιά του προηγούμενου χρόνου, αλλά κατά ένα μέρος τους και στους βλαστούς που σχηματίζονται στις αρχές της άνοιξης.

Ζωικοί εχθροί και ασθένειες
Η μανταρινιά προσβάλλεται από τις τυπικές ασθένειες των εσπεριδοειδών, αλλά είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη στην κορυφοξήρα, μια μυκητολογική ασθένεια που προκαλεί την απόφραξη των αγγείων του δέντρου. Αν προσβάλλει τις ρίζες, το δέντρο ξεραίνεται γρήγορα. Αν, αντίθετα, προσβάλλει μερικά κλαδιά, αυτά μπορούν να κοπούν, μόλις αρχίσουν να ξεραίνονται, και ύστερα απολυμαίνεται η επιφάνεια τομής. Για να αποφευχθεί η ασθένεια αυτή χρησιμοποιούνται ανθεκτικά δεντρύλλια και χαλκούχα φυτοφάρμακα.

Κυριαζή Μαρία, Γεωπόνος Τ.Ε.,
Msc in Horticulture Crop Protection (Φυτοπροστασία),
Ειδίκευση στην Ελαιοκομία,
Υπεύθυνος Γεωπόνος Φυτώρια Δέλτα – Delta Trees ΕΠΕ